De Cycling borrel is ooit in het leven geroepen omdat fiscalisten te lui waren om voor andere te koken tijdens het Cycling dinner. Tegenwoordig is het dus alleen nog drinken en als je geluk hebt nog een hapje. Ieder jaar is hier een mooi thema aan gekoppeld, zo ook dit jaar. Dit jaar was het thema beroepen, waarbij het breedste spectrum vertegenwoordigd was. Van accountants tot autoverkopers en makelaars tot matrozen.
In ons geval ving de Cycling borrel aan bij de detectives. Je zou het niet verwachten maar hier moesten we daadwerkelijk onze hersenen nog gebruiken, wat op dit moment nog kon. Er moest een heuse diefstalzaak opgelost worden. De vraag was: Wie van het Actief Kader had een fiets gejat, waar had hij dit gedaan, wanneer en waarom? Spoileralert: het was (uiteraard) Wouter die om elf uur s ’avonds een fiets had gejat bij Café de Snor omdat hij met ons wilde stunten. Zoals een goed detective betaamd gebeurde het oplossen van de misdaadzaak onder het genot van een overheerlijk drankje. Deze (detective kiss) smaakte heerlijk, maar werd toch iets grimmiger aangezien er iedere ronde meer wodka in het glas kwam. Ook de hapjes pasten goed in het thema. Met andere woorden, alles (inclusief decoratie) paste goed in het thema. Wat de auteurs betreft kan hier als cijfer prima een 9 op geplakt worden.
Goed, dan hebben we het over het gedeelte borrel al enigszins gehad. Het uur bij het eerste adres zat erop, dus het was tijd voor het tweede deel van de activiteit: ‘cycling’; op naar het tweede adres. Het tweede adres is waar de auteurs van dit artikel zelf aan de beurt waren. De auteurs waren vandaag verkleed als accountants. Met andere woorden: het doel was om zo saai mogelijk voor de dag te komen. Met een stoffig overhemd, een rekenmachine en een markeerstift in de aanslag werd in afwachting van de gasten alvast een drankje voorbereid. Hoe kan het ook anders bij accountants dan dat er koffie op het menu staat met een kleffe plak cake. Het moet natuurlijk wel leuk blijven. Dus de koffie werd afgemaakt met een scheut Schrobbelèr en een dot slagroom. Als zijnde een ware reïncarnatie van Jos en Edgar uit Debiteuren Crediteuren moest er natuurlijk gestift worden. Dit spel kan nu natuurlijk verder uitgelegd worden, dat is echter helemaal niet leuk. Mocht je je nou afvragen hoe het werkt, vraag de auteurs er dan gerust naar, ze leggen het je met liefde uit. Na dit een half uur gespeeld te hebben vond men het nog tijd voor een klein ander spelletje, en wat is nou de overeenkomst tussen een accountant en een vliegtuig? Juist: ze moeten allebei in balans blijven. Dus stond Stef Stuntpiloot op het menu. Uiteraard bleek Stef niet helemaal in balans, wat resulteerde in de nodige shotjes. Een passende straf, want een accountant zonder balans kan natuurlijk niet. Na ook dit een half uur gespeeld te hebben was de accountantsronde alweer voorbijgevlogen. Daarmee was het tijd om het stalen ros weer van stal te halen en naar het derde adres te trappen.
Op het derde adres werden we doodgegooid met van alles wat we konden kopen. U raadt het al, wij kwamen bij autoverkopers over de vloer en de makelaars waren hier ook. Met andere woorden: had je een huis of een auto nodig, was je hier van alle gemakken voorzien. Alhoewel het op dit moment van de cycling borrel niet meer handig was geweest om de auto in te stappen. Hier stonden lekkere cocktails op het programma met bijna alles wat je maar zou willen. Rode wijn was er helaas niet meer, die sneuvelde namelijk aan het begin van de avond jammerlijk naast de koelkast. Hoewel het nog maar net ging werd er ook hier een spelletje gespeeld. Er moest namelijk geheel toepasselijk geraden worden wat voor auto er zichtbaar was op het plaatje. Bij de Fiat Multipla ging dit nog wel goed, maar toen er exotischere modellen aan te pas kwamen werd dit al gauw moeilijker. Aangezien wij omgetoverd waren tot autoverkopers in spé kon het niet raden van een auto natuurlijk niet ongestraft blijven. Indien je iets fout had stonden er twee slokken van je overheerlijke drankje op het menu.
Na ook hier een uur lang auto's geraden en vooral heel veel slap gezeverd te hebben vond er met iedereen, ook alle groepjes waar men niet geweest was, een samenkomst plaats in de Moustache. Het is erg leuk om dan de verhalen te horen van wat elders allemaal uitgespookt is. Voor de een was het hierna vlot tijd om zijn bed op te zoeken, terwijl het voor de ander tot in de late uurtjes doorging. Het bleef nog lang onrustig in de Moustache...
