Ode aan de COdE - deel 2

Gepubliceerd op: 13/03/2026

Voor de doorgewinterde lezer zal de titel van dit artikel bekend voorkomen. Gezien de terugkeer van de COdE op de enige plek waar je deze prachtcantus behoort te houden, vonden wij het tijd om nogmaals een ode te schrijven. Geniet ervan, net zoals u gisteravond hopelijk heeft gedaan. 

Een ode aan de COdE – deel 2 
Op een donderdagavond, ergens in maart, 
Een flink eind fietsen, maar wel de moeite waard. 
Gelukkig dit jaar niet weer bij Bet Kolen, 
Heeft Asset toch geleerd van die rare capriolen. 
Een harde wind doet denken aan het verleden, 
Maar nee, nu geen stromende regen.  
Verscholen in de bossen, ergens in het zuiden, 
Hoor je uit het niets flink wat geluiden. 
Vidar is gevonden, daar ergens ver weg, 
We kunnen beginnen, aan het grootse overleg. 
Het oogt wat kleiner dan voorheen, 
Maar toch zijn we zeker niet alleen. 
Hier en daar een nieuwe kleur, 
Gelukkig zijn alle fusies geen reden voor mineur. 
Aldaar het eerste bier, 
Nog even inkomen voor het begin van al het vertier. 
Gespannen wachten we af tot de eerste tonen, 
Het is een traditie vol vaste patronen. 
Het Wilhelmus klinkt door de speaker, 
Dan weet je, dit blijft een klassieker. 
De voorzitters drinken de eerste kannen, 
Dat was voor onze vent toch even vermannen.  
Daarna kan het feest echt van start, 
Uit volle borst zingen, en wat klinkt het hard. 
Het bier begint rijkelijk te vloeien, 
Want we zijn hier vanavond niet om te roeien.  
Nummer na nummer, het gaat maar door, 
Alsof men hun best doet voor een record. 
Dan vliegt hij door de ruimte, het eerste bier, 
Goed mikken met Asset in het vizier.  
Voor je het weet moet je de pilsjes ontwijken, 
In een donkere zaal, goed blijven kijken.  
Tot plots de band het genoeg vindt geweest, 
Niet meer gooien, of het is uit met het feest.  
Dus dan maar terug naar het bier gewoon opdrinken, 
In plaats van deze poging niet te verdrinken.  
Sommigen zagen in zichzelf nog een soort lama,  
Voor je polo is dat uiteraard een drama. 
En voor je het weet is de cantus op zijn eind, 
Normaal was het grimmiger, naar het schijnt.  
De hekken worden verplaatst, de after begint, 
Nu is te zien wie marathons loopt en wie sprint.  
De oogjes worden klein, het bier is ineens betaald, 
En wie weet is een enkeling al een beetje verdwaald.  
Wanneer de after dan niet zo leuk is als verwacht, 
Wordt de stad opgezocht, door de donkere nacht.  
Een iets ander COdE dan we zijn gewend, 
Maar toch een mooie avond, voor de Tilburgse student.